in

3 lata temu ważył 227. Schudł 159 kg – wszystko dla swojego bohatera – autystycznego syna.

Z krótkich historii ilustrowanych zdjęciami metamorfoz, można wysnuć mylne wrażenie, że proces chudnięcia jest łatwy i prosty. Ma same zalety, więc wystarczy chcieć, a chcieć to móc.

Ale historia tego mężczyzny jest szczera i prawdziwa. A przez to pozbawiona fajerwerków.

Zach tak opowiada ja na swoim profilu na Instagramie:

„W grudniu 2013 wszedłem do restauracji fast food i zamówiłem kurczaka w sosie z pomarańczy. Zatrułem się i spędziłem 8 dni w szpitalu. Poczułem wtedy, że mam dość ciągłego bycia chorym; psychicznie, emocjonalnie i fizycznie wykończonym z powodu nadwagi, otyłości, zbyt wysokiego ciśnienia, problemów ze snem i zawrotów głowy – lista dolegliwości nie miała końca. Wiedziałem, że to punkt zwrotny w moim życiu.”

„Żona zrobiła mi zdjęcie w szpitalu, gdy modliłem się o przeżycie. W głowie kotłowały się myśli, których nie mogłem znieść: że moja rodzina będzie musiała poradzić sobie beze mnie, chociaż obiecywałem, że zawsze przy nich będę, że jako ojciec nigdy nie zapewnię synowi życia, na jakie zasługuje. Wtedy zrozumiałem, że umrę, jeśli nie zajmę się sobą.
To rozpaliło we mnie pragnienie zmian.

Był styczeń 2014. nowy rok, nowe cele. Z powodu zatrucia schudłem już około 18 kg. Ważyłem 209 kilogramów. Przestałem pić słodkie napoje, rzuciłem palenie i wyeliminowałem cukier.
Zacząłem kontrolować spożycie węglowodanów. To stało się moją obsesją, szukałem tego, co zadziała. Wtedy też znalazłem swoje motto: ‘Rób to, co jest dla Ciebie najlepsze.”

„Zainteresowałem się zdrowym odżywianiem, tym, co wkładam do swojego organizmu, zarówno w postaci płynnej, jak i stałej. Co jest w tym jedzeniu? Co kryje się w napojach?
Zacząłem wymieniać białko z czerwonego mięsa na to z białego. Ta mała zmiana była ważna i pomogła mi od samego początku. Jadłem kurczaka, indyka i ryby, jadłem zdrowiej i mniej tłusto.
Zaczęliśmy też korzystać z mniejszych talerzy, misek i szklanek. Zmniejszyliśmy wszystko, aby zobrazować sobie rozmiar porcji i lepiej to zrozumieć.

Maj 2014

Przeszedłem operację zmniejszenia żołądka. Operacja nie poszła tak, jak powinna. Z powodu komplikacji zajęła 7 godzin, zamiast dwóch. Ważyłem 187 kg i udało mi się schudnąć przed operacją 49 kg dzięki diecie, głodówce i diecie płynnej. Obawiałem się o swoje życie.
Po miesiącu dochodzenia do siebie i brania leków przeciwbólowych, dostałem zgodę na rozpoczęcie programu Slow Start (mogłem tylko chodzić, nie mogłem nic dźwigać), kupiłem więc buty do chodzenia i wkładki, by zmniejszyć ból. Naprawdę zacząłem chodzić i od tego momentu szedłem tylko do przodu.”

„Codziennie wykonywałem 10 000 kroków, ponad 5,6 km. Czasami, była prawie północ, a ja chodziłem po domu, aby wychodzić brakujące 300 lub 400 kroków. Po tygodniu lub miesiącu, kroki te naprawdę robiły różnicę.
Od tego czasu udało mi się schudnąć ponad 136 kg. Misja zakończona. Uratowałem swoje życie i jestem z siebie dumny.”

Czerwiec 2016
 
„Po miesiącach diety i ćwiczeń i upewniwszy się, że moje ciało jest zdrowe, przeszedłem jedną z najtrudniejszych operacji usunięcia skóry. Miałem 5 operacji, trwały ponad 9 godzin i przestałem liczyć po 2400 szwie.
Powoli zacząłem się przyzwyczajać do zmian i dopiero w grudniu 2016 naprawdę pojąłem, jaki mam rozmiar, po tym, jak usunięto całą skórę. Próbuję inspirować innych swoją zmianą, chociaż oprócz zalet, są też wady.”

 


 
Luty 2017
 
„Po schudnięciu 159 kg trzeba było wymienić moje lewe kolano, przez moją przeszłą otyłość. Następnie przeszedłem niespodziewaną operację prawej stopy z powodu złapanego i wybitego dwa dni wcześniej palca. Byłem przykuty do łóżka przez 23 dni.
Dopadła mnie depresja i czułem, że znów ważę 227 kg. Odciąłem się od świata, zamknąłem konta w mediach społecznościowych. Po wszystkim, co przeszedłem, depresja mnie dopadła i zrobiłem dwa kroki w tył.
W lutym, marcu, kwietniu i maju musiałem zmuszać się, jeszcze bardziej, niż wcześniej, do chodzenia dwa razy w tygodniu na fizjoterapię w UF, w Gainesville na Florydzie. Była to długa, 2-godzinna wycieczka, ale skupiłem się na sobie, na swoim życiu i zmuszałem do robienia tego, co trzeba.”

 
26 maja 2017
 
„Przeszedłem kolejną operację, tym razem przepukliny pępkowej. Miała trwać 15 minut i miały to być tylko 2 nacięcia. Ale doświadczenie podpowiadało mi, że nie będzie tak prosto. Dwie godziny i 15 minut później miałem 8 nacięć na brzuchu.
Łącznie, w ciągu 10 miesięcy, przeszedłem 10 operacji i schudłem 159 kg. Teraz moja kolej, aby podzielić się swoją historią. Myślę, że mogę pomóc ludziom i, być może, uratować kilka żyć.
Moje życie ciągle się zmienia. Doświadczyłem wielu rzeczy, w ciągu ostatniego roku więcej, niż większość osób doświadcza przez całe swoje życie. Czasami zapominam, że tak wiele osiągnąłem.
Przeszedłem tyle, że o niektórych rzeczach zapominam lub je wypieram, więc piszę posty w mediach społecznościowych. Staram się aktywnie dzielić się swoimi doświadczeniami.”

 
„Mam problemy emocjonalne, z którymi zmagam się każdego dnia. Ostatnia walka była trudna. Jestem tylko człowiekiem. Jednak wszystkie wiadomości okazujące wsparcie i życzące mi powrotu do zdrowia dodają mi sił i mobilizują do walki. Byłbym dziś martwy, gdybym tego nie przeszedł.
 
Wstałem i krzyknąłem ‘Zobaczysz, otyłości! Zawalczę o swoje życie. Być może to Ty wygrasz, ale nie poddam się bez walki.’
 
Moja żona była dla mnie wszystkim podczas tej podróży. Bez jej wsparcia byłoby mi bardzo ciężko. Jestem dumny z tego, że udało nam się dotrzymać złożonej sobie obietnicy – że zawsze będziemy przy sobie, ‘na dobre i na złe, w zdrowiu i w chorobie’.
Mój syn jest prawdziwym źródłem inspiracji. W zeszłym roku, w 2017, dowiedzieliśmy się, że ma autyzm. To wyjaśnia jego problemy i wiem, że ważąc tyle, ile ważyłem, nie mógłbym być dobrym tatą. A ja chciałem być dobrym rodzicem. On naprawdę jest moim bohaterem.”

 

 
Zach chce pokazać, że trzeba walczyć dopóki jest o co i czerpać z tego siłę. Tusza ma degenerujący wpływ na życie osobiste i zdrowie fizyczne i psychiczne otyłego, ale także jego rodziny.
 
Związki się rozpadają, rodziny cierpią. Będąc otyłym nie spełniamy swojej życiowej roli partnera, rodzica, przyjaciela, pracownika. To ciężka choroba fizyczna i psychiczna. Zach szczerze opowiada o swojej trudnej drodze. Nie jest łatwa, ale zysk jest niewyobrażalnie wielki.