in

6-latkę nękano w szkole, a teraz walczy o życie w szpitalu. Jej mama opublikowała apel, który wstrząsnął siecią.

Do przemocy psychicznej dochodzi niemal w każdej szkole i jest to bardzo rzadko zauważane. A trzeba mieć świadomość tego, że nękanie może znacząco wpływać na dorosłe życie człowieka.

Nieraz mówi się o samobójstwach spowodowanych tą właśnie formą przemocy. Dlatego zawsze należy reagować, jeśli tylko zauważymy coś, co wydaje nam się niebezpieczne.

Pamiętajmy, że przemoc to nie tylko pięści, ale także słowa!!!

Matka 6-letniej Sophie, Carrie, przekonała się jak nikt inny. Sytuacja miała miejsce w Devon w Anglii. Jej córkę nękano w szkole przez długi czas, aż w końcu znalazła się w szpitalu. Poniższe słowa są apelem mamy Sophie. Na zdjęciu widzimy dziewczynkę, która stała się ofiarą przemocy. I nikt nie przyszedł jej z pomocą na czas…

Poświęćcie chwilę na przeczytanie tych ważnych słów Carrie:

„Oto do czego może doprowadzić nękanie…

Oto moja 6-letnia córka… hospitalizowana wskutek nękania…

Oto moje dziecko, które ma tak kochające serce, że nawet gdy jest chora „nie chce, by ktoś miał kłopoty”…

Oto moje dziecko, które przestało jeść, płakało aż do zaśnięcia i ma lęki tak silne, że wymiotowało 20 razy w ciągu godziny w nocy…
 
Oto moje dziecko, którego „najlepszy przyjaciel” znęcał się nad nim tak długo, aż myślało że to jest normalne…
 
Oto moje dziecko, które było w szpitalu wielokrotnie, bo chorowało w związku z lękiem.
 
Oto moje dziecko, któremu nie wierzono, bo „opowiada bajki w szkole”.
 
Oto moje dziecko, którego problemy zgłosiliśmy w szkole i usłyszeliśmy „to tylko 6-latki, zachowują się jak 6-latki”.
 
Oto moje dziecko, któremu powiedziano w szkole, że to jemu powinno być wstyd…
 
Oto moje dziecko, które szkoła zawiodła tak mocno, że musieliśmy ją zmienić…
 
Oto moje dziecko, które jest jednym ze zbyt wielu, które muszą przez to przechodzić…
 
Oto moje dziecko, którego historia jest zmieniana i manipulowana, przez osoby które powinny go bronić, bo było pod ich opieką…
 
Oto moje dziecko, które nie chce, by ktokolwiek przechodził przez to samo. Chcemy podzielić się jej historią, ale ona jest jedną z wielu… zbyt wielu!
 
Proszę udostępnij jej historię. Pokażmy wsparcie, którego szkoła nie potrafiła jej dać.”